เริ่มละนะ

หลวงพี่พระมหาโอ๊ตชวนมาเขียนบล๊อกที่นี่บ้าง ก็เลยได้โอกาสหาพื้นที่ระบายกันเป็นตัวอักษรซะอีกที่ (นอกเหนือจากบล๊อกประจำ "อะไรก็ช่าง" http://vammacrow.spaces.live.com) คราวนี้มีผู้อ่านเป้าหมายเป็นพี่น้องชาวเพียวเสด คงต้องหาธีมพิเศษมาเขียนกันบ้างล่ะ

เอาเป็นว่า กำลังคิดอยู่ละกันว่าจะเขียนแนวไหนดี สาระหรือสาระแน ติดตามกันต่อไป

บล๊อกเอนทรี่นี้ก็เลยเหมาะสำหรับการแนะนำตัวให้รู้จักกันอีกครั้ง หลังจากที่ห่างหายกันไปอย่างนาน นานจนเพื่อน ๆ แต่ละคนมีลูกกันคนละขโยง (ฟังดูแล้วแก่ฟระ)

ใครจะจำได้บ้างว่ามีเด็กหญิงหน้าตากะโปโล ผมเผ้าไม่เคยทำ แต่งตัวโคตรเชย รองเท้าที่ใส่เน้นถูกและทน เลคเชอร์วิชาเช้าไม่เคยเข้า เพราะไปไม่เคยทัน บ้านอยู่ฝั่งธน ห้อยโหนเป็นลิงอยู่บน ปอ.9 พักหลังไม่ยอมกลับบ้านเร็ว อยู่เฝ้าสโมฯ จนพลบค่ำ หาของกินแถว สมก. แล้วค่อยติดรถเพื่อนกลับ ... เด็กหญิงคนนั้นชื่อเหมือนเด็กชาย ... "ท้อป" EC35 KU52

จากวันนั้นจนวันนี้ จบมาได้ 14 ปีแล้ว .....

วิชาเพียวเสดที่ได้ร่ำเรียนมาถือว่าไม่ได้เอามาใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ ทั้ง ๆ ที่มีปริญญามหาบัณฑิตสาขาเดิมอีกหนึ่งใบจากรั้วจุฬาฯ แต่ไม่เคยทำงานตรงสายนั้นเลย เพราะคนพบตัวเองจากการที่ได้เรียนต่อด้านสิ่งแวดล้อมที่นิวซีแลนด์ ได้ทำวิจัยกับสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย เป็นนักแปลภาษาในสำนักงานกฏหมาย และสรุปท้ายด้วยงานเย้ว ๆ รณรงค์กับกรีนพีซที่ทำอยู่นานที่สุดเกือบ 7 ปี

เค้าว่าคนเราไม่มีวันแก่เกินเรียน ด้วยคตินี้แล ทำงานมาเป็น 10 ปี เลยคิดจะมาเรียนต่อ ค้นหาวิชาที่รู้แน่ว่าอยากเรียน ค้นหาแหล่งทุน สมัครซะทำให้ฝันเป็นจริง ... แล้วเราก็ได้มาอยู่ตรงนี้

ตอนนี้ มาเรียนต่อโท Environmental Governance ที่ University of Freiburg ประเทศเยอรมัน เรียนผ่านไปได้ปีนึงแล้ว ยังเหลืออีกหนึ่งปีให้ค้นหา

เอาเป็นว่า วันนี้รู้จักกันประมาณนี้ก่อน ถ้าคิดว่าอยากให้ท้อปเขียนธีมอะไร ลองเสนอมาละกันค่ะ

ขอบคุณที่อ่านกันมาจนถึงบรรทัดสุดท้าย ... ขอพรทั้งหลายจงสถิตกับท่านเทอญ