เมื่อเพื่อนอั๋นตามมารังควานถึงถิ่น #6 (ตอนจบแล้วจ้า)
วันอาทิตย์ที่ 14 มิถุนายน 2552
สองลิงตื่นกันแต่เช้าตรู่ลุกขึ้นมาร้องเรียกหม่ามี้กับแดดดี้ หม่ามี้ลุกขึ้นมาอย่าง...เบลอสุด...สุด...
ก็เมื่อคืนกว่าจะเข้านอนก็ปาเข้าไปตั้งตีสี่ครึ่ง เจ้าสองลิงร้องเรียกหิวข้ากันตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่ง
แต่ยังไงก็ต้องลุกมาหาอาหารเช้าให้สองลิงทาน
แปดโมง...ทานอาหารเช้ากันเสร็จเรียบร้อย แอบเงี่ยหูฟังเสียงบ้านด้านหลัง...เงียบสนิท!!!...แสดงว่าครอบครัวเพื่อนอั๋นยังไม่มีใครตื่นกันเลยจ้า
แปดโมงครึ่ง...มีเสียงเด็กๆ ลอยมาจากบ้านข้างหลังแล้วจ้า แสดงว่าเด็กๆ ตื่นกันหมดแล้ว หม่ามี้ก็เลยถือโอกาสชวนสองลิงเดินไปด้านหลังไปหาเพื่อนๆ กัน เมื่อไปถึงน้องเอยกำลังทานอาหารเช้าอยู่เลย พอคุณแม่น้องเอยเห็นสองลิงก็เลยชวนทานข้าวด้วยกัน หม่ามี้ก็เลยเฉลยให้ว่าสองลิงเรียบร้อยแล้วค่ะ ได้ยินดังนั้นคุณแม่น้องเอยก็เลยหยิบขนมมาส่งให้พร้อมกับบอกว่าน้องเอยบอกให้ซื้อมาฝาก
สองลิงมองถุงขนมกันอย่างงง...งง...จ้า แบบว่าหม่ามี้ของหนูไม่ค่อยให้หนูทานขนมกรุบกรอบค่ะ หนูก็เลยไม่ค่อยจะรู้จักเท่าไร 
ขนมที่เพื่อนซื้อมาฝากก็เลยเป็นหมันไปเสียฉิบ!!!
แต่ไม่ว่ายังไงก็ต้องขอบคุณในความมีน้ำใจของน้องเอยจ้า
สักพัก...เพื่อนอั๋นก็ออกมาจากห้องด้วยสภาพที่ต้องขอบอกว่า
...ทุเรศสุด...สุด...ออกมาถึงก็ไม่สนใจอะไรใดๆ ทั้งสิ้น ร้องหาข้าวเช้ากินอย่างเดียวเลย ...เฮ้อ...เพื่อนกรู...เห็นสภาพมันแล้วสงสารเมียของมันจริงๆ...
หลังจากที่หม่ามี้จัดการเชิญชวนเพื่อนอั๋นให้พาครอบครัวไปเที่ยวศูนย์อนุรักษ์ช้างไทยกัน หม่ามี้ก็พาสองลิงกลับมาเตรียมของเตรียมตัวกันที่บ้านด้านหน้า เมื่อพวกเราเดินกลับมาถึงนั้นก็พบว่า...แดดดึ้นั้นตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วกำลังหาอะไรรองท้องอยู่...แม้จะนิ่งดริ้งค์อยู่เป็นเพื่อนเพื่อนอั๋นจนถึงเช้า...แต่...แดดดี้ของเรายังหล่อเหมือนเดิมจ้า
ออกจากบ้านมุ่งหน้าสู่...ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทย...
หม่ามี้เรียกให้เด็กๆ ไปถ่ายรูปคู่กับป้ายเป็นหลักฐานว่าพวกเรามาถึงแล้ว แต่...ไอ้เด็กโข่งทางด้านขวามือเนี่ย...ไม่รู้มันจะเข้าไปอยู่ในรูปทำไม
...ดูดิ...รูปเอียงไปด้านนึงเลยอ่ะ!!!
พวกเราไปถึงกันช้าไปนิดเดียวเอง (ความจริงก็ไม่นิดหรอกจ้า ไปถึงสิบเอ็ดโมงกว่าๆ การแสดงรอบแรกเริ่ม 9:45 น.
) การแสดงช้างรอบแรกเริ่มไปแล้ว ต้องรอรอบถ้ดไปเวลา 13:15 น. ไม่เป็นไร... เถลไถลเดินดูของ...แล้วก็ต่อด้วยการทานข้าวกลางวันที่ร้านอาหารด้านหน้า...กว่าจะทานเสร็จก็เกือบได้เวลาแล้ว
แต่...ช้าก่อน...ต้องถ่ายรูปหมู...เอ๊ย...รูปหมู่เด็กๆ ไว้เป็นที่ระลึกกันก่อน...ขอบอกว่าไม่ง่ายอย่างที่คิดนะจ๊ะ...กว่าจะรวมตัวกันได้ครบห้าคนน่ะ
รูปแรก...ได้แค่สองลิงจ้า
ถัดมา...ได้น้องเอ็ดกับน้องเอยมาเพิ่ม...แต่...ลิงน้อยพริมมี่หนีไปแล้ว!!!
ถัดมา...ได้พี่เอิร์ธมาเข้าเฟรมเพิ่มอีกหนึ่งคน...ใกล้ความเป็นจริงแล้วเรา...
ลิงน้อยพริมมี่ยอมกลับมา...แต่...พี่เอิร์ธหายไปจ้า...
เย้...เย้...ครบแล้ว...แต่...กว่าจะครบทั้งห้าคนได้เล่นเอา...แทบแย่...
เรียงลำดับกันสับสนจ้า...พริมมี่...จิลลี่...พี่เอิร์ธ...น้องเอ็ด...น้องเอย...จ้า
หลังจากถ่ายรูปหมู่เสร็จก็ได้เวลาเดินทางไปส่วนแสดงช้างแล้วจ้า...เอ้า...ทุกคน...ขึ้นรถบริการของทางศูนย์เร็ว...
ลืมถ่ายรูปรถมาให้ดูจ้า
...เข้าไปถึง...ยังพอเหลือเวลาอีกนิดหน่อย คนตัวเล็กก็เลยพาคนตัวโตไปปีนดูช้างกัน ช้างตัวจริงแดดดี้ไม่ได้ถ่ายรูปเอาไว้ให้ ดูช้างน้อยจิลลี่แทนแล้วกันนะจ๊ะ
ดูช้างยืนแกว่งงวงไปมากันอยู่พักใหญ่ก็ได้เวลาดูการแสดงช้างแล้วจ้า การแสดงช้างของที่นี่เริ่มต้นด้วยการพาช้างไปอาบน้ำก่อน ต้องเดินตามช้างไปไกลเลย หม่ามี้พลาดไปซื้อกล้วยมาให้ช้าง แต่พอเดินกลับมาถึงช้างก็เดินหนีไปอาบน้ำแล้ว หม่ามี้ก็เลยต้องนั่งเฝ้ากล้วยสองหวีต่อไป ปล่อยให้แดดดี้พาสองลิงเดินไปดูช้างอาบน้ำกับครอบครัวเพื่อนอั๋น
อ๊ะ...อ๊ะ...อย่าคิดว่าช้างเค้าอาบน้ำพอเป็นพิธีนะจ๊ะ เขาอาบกันเป็นจริงเป็นจัง หายกันไปพักใหญ่ๆ เลย
ช้างไปอาบน้ำแล้วจ้า
อาบเสร็จแล้วก็ขึ้นมาทำการแสดงให้คนอย่างพวกเราได้ดูกัน...
สรุปสุดท้ายก็ต้องเป็นคนตัวโตทั้งหลายนั่นแหล่ะที่เป็นคนให้อาหารช้าง ส่วนตัวเล็กๆ มีหน้าที่นั่งดูอยู่ห่างๆ จ้า ให้อาหารช้างกันยังไม่ทันเสร็จดีฝนก็เริ่มโปรยลงมา...แล้วก็...หนักขึ้น...หนักขึ้น...พวกเราต้องหลบฝนกันอยู่พักใหญ่และเมื่อเห็นว่าฝนเริ่มซาแล้วก็ชวนกันไปขึ้นรถบริการกลับมาที่ด้านหน้าที่ที่รถของพวกเราจอดอยู่
)...ฝนที่เริ่มซาๆ มันกลับมาตกหนักมากอีกรอบเมื่อเราต้องลงจากรถบริการ
...สุดยอดมาก...เปียกกันถ้วนหน้าทั้งเด็กและผู้ใหญ่...
ก็มาถึงจนได้...เรากับเพื่อนอั๋นแยกย้ายกันตรงลานจอดรถ...เพื่อนอั๋นพาครอบครัวไปเที่ยวเชียงใหม่ต่อ ส่วนพวกเราก็กลับบ้านไปสลบเหมือด
ทริปนี้มันช่างเหนื่อยจริงๆ
ถ้ามรึงตามมารังควานกรูอีก...กรูก็จะเขียน Blog ประจานมรึงอีก
อั๋นที่รัก
ไม่คิดจะมาเขียนบล็อกเอาคืนมั่งหรือ หุ หุ หุ
พบปัญหาการใช้งานแจ้งได้ที่ ฟอรั่มเกี่ยวกับเว็บไซต์
การใส่รูปภาพในเว็บ กระทู้นี้เลยครับ
ดีจ้าอ้อ
เก่อ่านมาเรื่อยๆจนถึงตอนจบเลยจ้ะอ้อ แต่มาแซวในภาคจบนี่ล่ะน๊า
เด็กๆทำไมตอนถ่ายรูปถึงได้เว้นระยะอย่างน้านล่ะลูกเอ๊ย อิอิอิ แอบแซวนะลูกนะ
Post new comment